مسلمانان مرا وقتی دلی بود

که با وی گفتمی گر مشکلی بود

به گردابی چو می افتادم از غم

به تدبیرش امید ساحلی بود

دلی همدرد و یاری مصلحت بین

که استظهار هر اهل دلی بود

ز من ضایع شد اندر کوی جانان        

چه دامنگیر یارب منزلی بود

هنر بی عیب هرمان نیست لیکن

ز من محروم تر کی سائلی بود

برین جان پریشان رحمت آرید

که وقتی کاروانی کاملی بود

مرا تا عشق تعلیم سخن کرد

حدیثم نکته ی هر محفلی بود

مگو دیگر که« حافظ» نکته دان است

که ما دیدیم و محکم جاهلی بود

                              كاش ميشد با نگاه ساده و بي ادعا

                                 با تو بودن تو را تفسير كرد

                            كاش ميشد در ميانه موج هاي بي صدا

                                  موج چشمان تو را تعبير كرد

                           كاش ميشد در انتهاي جاده هاي بي كسي

                              عابري در ابتداي همدلي تدبير كرد

                                كاش ميشد در شب دلوا پسي

                                تك شهابي را به تو تقديم كرد

    انسان با سه بوسه تکميل مي شود

     1-بوسه مادر که با آن پا به عرصه خاکي مي گذاري

     2- بوسه عشق که يک عمر با ان زندگي مي کني

     3- بوسه خاک که با ان با به عرصه ابديت مي گذاري